Kerstverassing

Bijna elke keer als we naar oma gaan heeft ze wel iets. Dan was ze naar een (rommel)markt, de winkel, of gewoon naar zolder geweest waar ze iets leuks zag liggen. Af en toe zit er een lapje tussen die ik jaren later in de voorraad van mijn mams terugvind, maar dit keer niet. In een grote blokkertas zaten een aantal patronen die ze had teruggevonden. Allemaal al netjes in stukjes geknipt toen ze er iets van maakte en met een elastiekje, een speld of een (al dan niet open) zakje bewaard.

Vanochtend samen met mams de zak geleegd en gekeken wat waarbij hoorde en of het compleet was. Helaas mistte er van een leuke jas de helft van de stukken en van iets anders misstte juist het plaatje en de beschrijving zodat het een soort van verassingspakket is geworden. Oma heeft al een tijd niet genaaid, dus de patronen zijn al een jaar of twintig uit. Maar, zoals mijn tante al zei, als je lang genoeg wacht komt alles weer in :D
En sommige dingen blijven natuurlijk leuk, al zitten er ook een aantal tussen die ik waarschijnlijk nooit zal gebruiken, maar dat is natuurlijk zonde om weg te gooien.

Een andere kerstverassing dit jaar kwam van mijn lieve vriendje. Het is gemaakt 'bag with dog' ofwel, mijn eigen (pluche)chuihaha in m'n eigen roze handtasje!!!!!! *stuiter*

Rekenwerk

Okey, het moge duidelijk zijn: Ik kan niet rekenen!

Het begon natuurlijk op het moment dat ik graag twee verschillende stoffen wilde, zodat ik uit moest rekenen hoeveel ik van welke nodig had. Eenmaal met de stoffen thuis had ik maar de patroondelen uitgetekend om het even te testen. Wat blijkt... Voor de petticoat heb ik net genoeg stof (uitgerekend dan), het gaat er om spannen met de ruffle onderaan, maar daar was ik toch niet zeker van. Van de stof voor de jurk daarentegen, daar lijk ik zowat twee keer zovaal van te hebben! Komt op zich wel mooi uit dat ik daar wat meer van heb. Het leek me namelijk wel een idee om bijvoorbeeld het knipmodekorset te maken van dezelfde stof zodat ik ook nog in de zomer kan rondparaderen zonder dat ik me een zee zweet.

Nu hoopte ik natuurlijk klaar te zijn met al dat ingewikkelde rekenwerk, maar dat viel tegen. Ik heb het lijfje namelijk een centimeter of vier langer gemaakt. Van de voering gemaakt en aangepast, zat precies als gegoten. Maar.... Langer lijfje betekent natuurlijk langere balijnen. Dus ik netjes al die naden nameten, kom ik op een totaal lengte korter dan de hoeveelheid die op de envelop staat. En dat terwijl ik juist meer nodig zou moeten hebben! Voor de zekerheid maar de hoeveelheid van de envelop genomen en daar de vier centimeters bij opgeteld. Ook meteen even kapjes voor erop gekocht. Negen balijnen dus zakje met tien kapjes gehaald...

Duh, de balijnen hebben natuurlijk twee kanten, dus kon weer terug voor nog een zakje. Afgelopen weekend dan eindelijk de balijnen op maat geknipt en met de hand vastgeregen. Poeh, wat een verkrampte vingerwerk was dat! Best een tijd mee bezig geweest, al lag dat natuurlijk ook voor een deel aan het avatar weekend op nickolodeon (tumdiedumdum). Het plan was om de balijnen helemaal af te hebben, maar ik moet ze volgend weekend maar met de machine vastnaaien. Wie weet kan ik dan ook al de stof voor het lijfje knippen. (niet té optimistisch he?)